संख्या कमी तरी कणा मजबूत—महापौरपदासाठी शिंदेसेनेची ठाम लढत
विशेष प्रतिनिधी | मुंबई:मुंबई महापालिकेच्या निकालानंतर सत्तेची गणिते जरी स्पष्ट दिसत असली, तरी खरी राजकीय लढाई आता सुरू झाली आहे—ती म्हणजे महापौरपदावरची. भाजप सर्वात मोठा पक्ष ठरला असला, तरी स्पष्ट बहुमत नसल्याने सत्ता प्रत्यक्षात कुणाच्या हातात जाणार, याचा निर्णय अजूनही लटकलेलाच आहे. आणि याच टप्प्यावर एकनाथ शिंदे यांच्या शिवसेनेने आपल्या २९ नगरसेवकांच्या बळावर भाजपसमोर निर्णायक भूमिका घेतली आहे.
याच पार्श्वभूमीवर, सध्या माध्यमांमध्ये जे ठाकरे–फडणवीस संवाद आणि ६५ नगरसेवक अनुपस्थित राहण्याचे मेगाप्लॅन यासारखे वृत्त पेरले जात आहेत, ती राजकीय रणनीती नसून थेट शिंदेसेनेवर दबाव आणण्याची भाजपपुरस्कृत खेळी असल्याची चर्चा जोर धरू लागली आहे. “संख्या कमी असूनही भाव वाढले आहेत” हे सत्य पचवता न आल्यामुळेच शिंदेसेनेला कोंडीत पकडण्यासाठी अशा बातम्या पेरल्या जात असल्याचे राजकीय जाणकार सांगतात.
मुंबईच्या महापौरपदासाठी शिंदेसेना ठाम भूमिका घेत अडून बसली आहे, यात काहीही गैर नाही. कारण २९ नगरसेवक असले तरी महापौरपदाची किल्ली आज शिंदेसेनेकडेच आहे. भाजप सर्वात मोठा पक्ष असला, तरी शिंदेसेनेशिवाय महापौर बसवता येणार नाही, ही वस्तुस्थितीच आता भाजपसाठी डोकेदुखी ठरत आहे. म्हणूनच अचानक देवेंद्र फडणवीस आणि उद्धव ठाकरे यांच्यात संवाद सुरू असल्याच्या कुजबुजी माध्यमांतून बाहेर फेकल्या जात आहेत, असा शिंदेसेना समर्थकांचा आरोप आहे.
खरं पाहिलं तर, ६५ नगरसेवक अनुपस्थित राहतील हा तथाकथित मेगाप्लॅन केवळ राजकीय दबावाचं हत्यार आहे. ठाकरे गटाने जर खरंच अशी भूमिका घेतली, तर ती लोकशाही प्रक्रियेचीच थट्टा ठरेल. पण या चर्चा पेरण्यामागचा खरा हेतू एकच—शिंदेसेनेच्या आक्रमक आणि वैध मागण्या सौम्य करणे. म्हणजेच, संख्या कमी असूनही निर्णायक ठरत असलेल्या शिंदेसेनेला राजकीय कात्रीत पकडण्याचा प्रयत्न.
शिंदेसेनेने आपल्या नगरसेवकांना पंचतारांकित हॉटेलमध्ये सुरक्षित ठेवले, यावरून टीका केली जाते. मात्र वस्तुस्थिती अशी आहे की फोडाफोडीच्या राजकारणाचा अनुभव शिंदेसेनेने स्वतः घेतलेला आहे, त्यामुळे आपल्या नगरसेवकांचे संरक्षण करणे ही सावध आणि योग्य राजकीय भूमिका आहे. हे ‘हॉटेल पॉलिटिक्स’ नव्हे, तर लोकशाहीत मिळालेल्या संख्याबळाचे संरक्षण आहे.
कल्याण–डोंबिवलीतील घडामोडींचा हवाला देत मुंबईतील सत्तानाट्याशी त्यांची सांगड घालण्याचा प्रयत्नही दिशाभूल करणारा आहे. शिंदेसेना आज मुंबईत स्पष्ट आणि उघड भूमिकेत आहे—महापौरपद, स्थायी समिती आणि BESTसारख्या महत्त्वाच्या समित्यांमध्ये सत्तेचा न्याय्य वाटा. ही मागणी आक्रमक नसून, लोकशाही तत्वांवर आधारित आहे.
आज एक गोष्ट स्पष्ट आहे—मुंबईचा महापौर कागदी संख्याबळावर नव्हे, तर प्रत्यक्ष पाठिंब्यावर ठरणार आहे. आणि हा पाठिंबा आज शिंदेसेनेकडे आहे. त्यामुळे दबाव तंत्र, कुजबुज, मेगाप्लॅन किंवा पडद्याआडच्या चर्चांद्वारे शिंदेसेनेला झुकवता येईल, हा गैरसमज ठरणार आहे.
एकूणच, मुंबईच्या महापौरपदासाठी सुरू असलेल्या या सत्तासंघर्षात शिंदेसेना केवळ आकड्यांची नाही, तर आत्मविश्वासाची आणि ठाम राजकीय भूमिकेची लढाई लढत आहे. आता प्रश्न हा नाही की शिंदेसेना अडून बसली आहे का; खरा प्रश्न असा आहे—निर्णायक ठिकाणी उभ्या असलेल्या शिंदेसेनेला डावलून मुंबईत सत्ता स्थापन तरी कशी होणार?
